گفت : مرا از اينجا ببريد و آنان سعد را به خانه‌اش بردند . ابو بكر جوهرى در كتاب سقيفهء خود آورده است : عمر ، در روز سقيفهء بنى ساعده ، همان روزى كه با ابو بكر بيعت كرد ، كمر خود را بسته بود و پيشاپيش ابو بكر مىدويد و فرياد مىزد : توجه ! توجه ! مردم با ابو بكر بيعت كردند « 1 » . به اين ترتيب ، آن دسته‌اى كه از سقيفه همراه ابو بكر بودند ، به هركس كه مىرسيدند او را مىكشيدند و مىآوردند و بيعت مىگرفتند . در تاريخ طبرى ، در ادامه ، آمده است : افراد قبيلهء اسلم ، در روز سقيفهء بنى ساعده ، همگى براى خريد خواروبار به مدينه آمده بودند . ازدحام ايشان در شهر به حدّى بود كه عبور و مرور در كوچه‌هاى آن به سختى صورت مىگرفت . عمر دراين‌باره چنين گفت : « ما ايقنت بالنّصر حتّى جاءت اسلم فملات سكك المدينة » . يعنى : من به پيروزى يقين نداشتم تا قبيلهء اسلم آمدند و كوچه‌هاى مدينه را پر كردند « 2 » . ط - نقش قبيلهء اسلم در بيعت با ابو بكر : اين داستان را شيخ مفيد در كتاب جمل چنين آورده است : در آن زمان ، صحرانشينان عرب براى خريد خواروبار ، به صورت قبيله‌اى ، به شهر مىآمدند ؛ چون صحرا ناامن بود و اگر تعداد كمى از آنان

--> ( 1 ) . به نقل از شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد 1 / 133 . ( 2 ) . تاريخ طبرى 1 / 1843 ، چاپ اروپا .